Mostrando entradas con la etiqueta Prosa Poética. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Prosa Poética. Mostrar todas las entradas

martes, 24 de noviembre de 2009

Ojos

Mis ojos, dos desconocidos.
Nunca se han visto,
pero miran los mismo.

Clásicos

No bebo de los clásicos. Bebo lo clásico.
Por eso, mi imágen reflejada es de espejo distraído.

jueves, 27 de agosto de 2009

Ni adiós

Ayer te vi pasar por donde cruza el olvido,
y el amor no me dijo ni adiós.

miércoles, 19 de agosto de 2009

Tatuaje

Con aguja enhebrada de azul,
por cuenta propia o ajena,
la piel tintada.
Reconocida, identificada,
en cuerpo, rostro, mano, nalga o pie.

martes, 18 de agosto de 2009

La poesía vestida

A veces, más de las que creemos,
la poesía se pasea ante nuestros ojos,
inadvertida, como de tapadillo.

Pero la poesía tiene más de un rostro, cuerpo,
y hasta cabalga en el viento.

Convive en nuestras casas, detrás de los espejos,
sonríe, llora y duerme en cama estrecha.

Sale por la calle, de día y de noche,
vestida sí, no sólo con palabras,
materializada como objetos cotidianos,
cual camaleón en todo lo que creemos, queremos o despreciamos,
en beso con lengua, en mordisco fiero.

Palabras untadas en óleos,
coloreando un río de silencio,
pintando en el suelo, un museo de sentimientos.

Poesía Jantzia

Batzuetan, nahi baino gehiagotan,

poesia gure begien aurrean paseatzen da,

oharkabean,ezkutuan edo.

Baina poesiak aurpegi bat baino gehiago badu,

gorputza ere bai, eta haizean zamalkatzen da.

Gurekin bizi da gure etxeetan, ispiluen atzean,

irribarre, negar eta lo egiten du, ohe estuan.

Kalera ateratzen da egunez eta gauez,

jantzita, bai, hitzekin ez ezik,

eguneroko gauzen eitea harturik,

kamaleoi antzean, sinetsi,

maite edo erdeinatzen dugun guztian,

musu lizunean, hozkada basatian.

Olioz gantzututako hitzak,

isiltasun erreka bat margotzen,

lurrean pintatzen,

sentimendu museo bat.

miércoles, 29 de julio de 2009

Foto-sin-tesis

Lo tangible y lo ficticio,
irónico y explícito,
fractal e inmutable,
sensual y lascivo,
burdo o lírico,
travestido o desnudo,
a bote pronto o calma chicha.


Calidad y cualidad soportal,
finados y vivos,
entelequia o realidad,
mate o deslumbrante,
lo intuido y lo sugerido.


La casualidad o causalidad gestual,
voluntad o sucia entrega,
naturalidad o naturaleza,

El tótum revolútum o aburrimiento organizado,
razonado o visceral,
el santo o puto.

Arbitrariedad de selección,
mutis por el foro como nudo argumental,
factura y ejecución,
timing,
el color y sus ausencias.

sábado, 25 de julio de 2009

Ella

La nostalgia vive detrás de los espejos

sonríe, llora y duerme en cama estrecha.

Juicios Murales

Arte público
callejero, bastardo

Claroscuro tangible
temple de sol

Trampantojo social
Passe-partout de piedra

Muro afronterizo
golpe de brocha y pincel

Movimiento estético
plástico, estático

Paisaje urbano
huérfano de caballete

Huella de manos precisas
tiento poético

Verso de ladrillo
métrica de sombra y luz

Lámina viva de cal
marco de cielo y suelo

Andamio de brazos
tirantes de piel

Lienzo desconchado
savia en las grietas

Arquitectura de trazo humilde
barniz popular

Paredón de agua seca
rescatador de olvidos

Anónima, nombrada
hoja de pared

domingo, 5 de julio de 2009

Tarde

El mañana llegó ayer,
hoy es tarde.
¿Dónde espaldas mojadas?
¿Dónde las bocas secas?
Todo a mano izquierda.

martes, 3 de marzo de 2009

Autorretrato

No soy un poeta al uso, soy un poeta usado.
De amor miope por gafas perdidas.
El manco perfecto del medio abrazo.

domingo, 22 de febrero de 2009

La vida desocupada

Premisa, pretensión,
deambulación obceca.

Píxels y bytes sobre poemas en espacios apátridas,
lofts virtuales de intenciones mancas.

Citas ,sine die, ausentes de verbos pluscuamperfectos,
vaciadas de modas y poses, de formateos y agendas.

Vidas en off, de manos libres,
huérfanas de muertos y parientes,
espejos irreflejos y referencias necias.

Jornada venidera de cultural agnosticismo en versión original,
retratada por dioses y diosas mediocres.

Impalpable hangar obscenamente deseado,
oferta lasciva para ser poseída una y otra vez,
sin necesidad de ser correspondida.

Trampantojo social con Passe-partout de piedra,
instalada en el paisaje urbano de caballete manco.

Huella de manos precisas con tiento poético,
beso y verso de ladrillo con métrica de sombra y luz.

Lámina viva de cal, con marco de cielo y suelo,
esperando al paredón que le rescate del olvido.

El tótum revolútum o aburrimiento organizado,
razonado o visceral de santa o puta.

Tangible y ficticia, la irónica y explícita,
fractal e inmutable, sensual, burda o lírica,
travestida y desnuda.